door 
De meerkoet (Fulica atra) is een van de meest herkenbare watervogels van Nederland. Met zijn zwarte verenkleed, opvallende witte snavel en dito voorhoofdsschild is hij een vaste bewoner van sloten, plassen en stadsparken.
De meerkoet is middelgroot, stevig gebouwd en vrijwel geheel zwart. De witte snavel en het witte ‘schild’ op het voorhoofd vormen een scherp contrast, waardoor hij direct opvalt. In het water beweegt hij zich behendig voort, geholpen door zijn karakteristieke lobben aan de tenen. Anders dan eenden heeft hij geen zwemvliezen, maar brede lobben die hem zowel in het water als op drassige oevers houvast geven.
Opvallend is zijn temperament. Meerkoeten staan bekend om hun felle territoriumgedrag. Vooral in het broedseizoen vliegen ze elkaar regelmatig in de veren, rennend over het wateroppervlak om rivalen te verjagen. Deze spectaculaire achtervolgingen zijn een vertrouwd gezicht in parken en polders.
De meerkoet is een echte opportunist. Hij eet waterplanten, gras, zaden, waterdiertjes en pikt in stedelijke gebieden graag mee van brood of etensresten. Dankzij deze brede voedselkeuze komt hij in vrijwel heel Nederland voor: van rustige natuurgebieden tot drukke stadswateren.
Zijn nest bouwt hij meestal in het water, vaak een groot, rommelig bouwwerk van riet en takken. In stedelijke omgevingen gebruikt hij net zo makkelijk plastic, papier of andere menselijke materialen. Dat maakt de meerkoet misschien wel de ultieme stadsbewoner onder de watervogels.
Een meerkoet legt doorgaans zes tot tien eieren. De jongen vallen meteen op door hun felgekleurde kopjes met rood en geel dons. Hoewel ze schattig ogen, is hun overlevingskans klein: voedseltekort, roofdieren en concurrentie maken het broedseizoen zwaar.
De meerkoet heeft zich uitstekend aangepast aan menselijke aanwezigheid. Hij profiteert van stadswateren, voertjes en de afwezigheid van grote roofdieren. Tegelijkertijd laat hij zien hoe flexibel natuur kan zijn in een veranderende omgeving. Zijn aanwezigheid in parken en grachten brengt een vleugje wildheid in het dagelijks leven van veel Nederlanders.
