door Dr. Karl Landsteiner (1868 – 1943) wordt beschouwd als een van de grondleggers van de moderne immunologie en transfusiegeneeskunde. Met zijn ontdekking van de ABO bloedgroepen en later de Rhesusfactor legde hij de basis voor veilige bloedtransfusies en veranderde hij de medische praktijk voorgoed.
Landsteiner studeerde geneeskunde aan de Universiteit van Wenen, waar hij in 1891 promoveerde. Al tijdens zijn studie publiceerde hij onderzoek naar de invloed van voeding op de samenstelling van bloed. In 1901 volgde zijn baanbrekende ontdekking van de bloedgroepen A, B en O (destijds C genoemd), waarmee voor het eerst mogelijk werd om bloed veilig tussen mensen over te dragen. Een jaar later werd ook bloedgroep AB geïdentificeerd.
In 1909 speelde Landsteiner een sleutelrol bij de ontdekking van het poliovirus. Na de Eerste Wereldoorlog werkte hij enige tijd in het Rooms Katholiek Ziekenhuis in Den Haag. In 1923 verhuisde hij naar New York, waar hij in 1929 het Amerikaans staatsburgerschap verkreeg. Voor zijn werk ontving hij in 1930 de Nobelprijs voor Fysiologie en Geneeskunde. Zijn onderzoek ging door: in 1937 identificeerde hij de Rhesusfactor, opnieuw een cruciale stap voor veilige transfusies.
Landsteiner overleed in 1943 in New York, maar zijn invloed blijft wereldwijd voelbaar. Dankzij zijn ontdekkingen zijn bloedtransfusies uitgegroeid tot een veilige, routinematige medische handeling. Niet voor niets wordt hij vaak de vader van de transfusiegeneeskunde genoemd.
